Przejdź do głównej zawartości

Serce rafy i droga na południe - Airlie Beach do Sunshine Coast (16/11 - 23/11)


 Niedzielę rozpoczęliśmy od kolejnej przeprowadzki. Z Cairns czekało nas ponad 600 kilometrów na południe do Airlie Beach. Odwiedziliśmy to miejsce już przy wcześniejszym przejeździe na północ, ale tym razem planowaliśmy tu spędzić trochę więcej czasu. Droga przez północne Queensland była długa i mimo ładnych widoków tym razem już monotonna. W tej części Australii nie ma klasycznych autostrad, a największa trasa "Bruce Highway" jest dwupasmowa tylko momentami, aby umożliwiać mijanie wolniejszych samochodów. Ja raczej używałem ich do przepuszczania jadących za mną aut, bo mimo że jechałem tą drogą drugi raz i czułem się już pewniej, przemieszczałem się raczej powoli i ostrożnie. Wieczorem, po ponad siedmiu godzinach w samochodzie w końcu dotarliśmy do Airlie Beach.

W tym małym, malowniczym miasteczku czekało na nas mieszkanie w resorcie na wzgórzu z pięknym widokiem na lazurową zatokę. W tym samym miejscu mieszkaliśmy przed rokiem z Dominikiem i Asią, którzy odwiedzili nas w święta, więc wiedzieliśmy czego się spodziewać. Mimo to pejzaż rozpościerający się za oknem po raz kolejny zrobił na nas duże wrażenie. Przy naszej ostatniej wizycie w Airlie Beach akurat pechowo natrafiliśmy na przechodzący w pobliżu cyklon Jasper, więc nie dużo skorzystaliśmy z atrakcji tego miasteczka. Tym razem było inaczej. Błękitne niebo, delikatny wiatr i wysoka temperatura pozwoliły nam doświadczyć w pełni tego miejsca. Okolica jest bardzo malownicza, przy oceanie rozpościera się rozległa sztuczna laguna do kąpieli, bo podobnie jak w całym północnym i środkowym Queensland nie zaleca się kąpieli ze względu na niebezpieczne meduzy. Nie było już ostrzeżeń przed krokodylami, ale sezon na Box Jellyfish już się rozpoczął, więc nie zamierzaliśmy ryzykować poparzeń.

Airlie Beach jest swego rodzaju bramą prowadzącą do malowniczej wyspy Whitsundays oraz na rafę koralową. Można popłynąć w te miejsca zorganizowanymi rejsami albo pooglądać je z lotu ptaka wsiadając na pokład małego samolotu, który krąży wokół najbardziej spektakularnych miejsc. Tę drugą opcję wybrała Marta i poleciała pooglądać rafę z góry. Widok podobno był niesamowity, a na dowód Marta przyniosła kilka zdjęć z pokładu samolotu. We wtorek spotkaliśmy się z Pauliną, koleżanką Marty na kolację przy porcie i w środę ruszyliśmy dalej na południe.

Tym razem już pędziliśmy z powrotem do Sunshine Coast pomijając miejsca, które odwiedziliśmy gdy wspinaliśmy się po tym wybrzeżu kilka tygodni temu. W środę wziąłem sobie wolne w pracy i wyruszyliśmy kolejny raz w dłuższą trasę. Nocleg zaplanowaliśmy w Gladstone, do którego mieliśmy znowu prawie 600 kilometrów. Po drodze zatrzymaliśmy się w Mackay. W pobliżu tego miasta nocowaliśmy ostatnim razem na kempingu, ale postanowiliśmy sprawdzić, czy niczego nie straciliśmy omijając je poprzednio. Po krótkiej wizycie stwierdziliśmy, że nie i nastawiliśmy nawigację na Rockhampton, czyli kolejne miasto o które poprzednio tylko zahaczyliśmy kierując się na pobliski Yeppoon. O samym mieście nie za dużo możemy powiedzieć, ale trafiliśmy tam na ogromny plac zabaw, który zrobił na nas bardzo duże wrażenie. Późnym wieczorem dotarliśmy do Gladstone gdzie nocowaliśmy w małym motelu. Miasto robiło wrażenie bardzo przemysłowego. Mijaliśmy wiele fabryk i ogromną elektrownię, a paliwo było najtańsze na całej naszej trasie.

Wcześnie rano ruszyliśmy dalej, tym razem już w kierunku Sunshine Coast. Ponieważ tego dnia pracowałem, zatrzymaliśmy się w małej sennej miejscowości Gin Gin, gdzie znalazłem schludnie wyglądającą bibliotekę. Dla dziewczyn nie było za bardzo co tam robić, więc w czasie obiadu, korzystając z luki pomiędzy moimi spotkaniami, wsiedliśmy z powrotem do samochodu i dojechaliśmy do naszego miejsca docelowego, gdzie zamierzaliśmy spędzić weekend. Późnym popołudniem dotarliśmy do Sunshine Coast, gdzie przywitała nas Ola, u której nocowaliśmy. W tej części Australii spędziliśmy niedawno ponad miesiąc, więc czujemy się tu trochę jak w domu. Niestety zastał nas tutaj deszcz, więc kolejny dzień przesiedzieliśmy w domu odpoczywając po wyczerpujących kilku dniach podróży. Kolejnego dnia trafiliśmy do Tomka i Eli, u których poprzednio zostawiliśmy nadmiarowy bagaż, w którego skład wchodziły moje deski surfingowe. Tutaj na szczęście można już surfować, więc z niecierpliwością czekam na dobre fale, które zapowiadane są w Gold Coast w przyszłym tygodniu i tak się składa, że właśnie tam w tym czasie będziemy. Póki co zadowoliłem się szybką poranną sesją w dobrze znanej mi Caloundra na małych nierównych falach.

Sobota minęła pod znakiem odpoczynku i przepakowywania przed dalszą drogą. W przyszły weekend mamy być już w Sydney, gdzie planujemy już dłuższy przystanek na święta.





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na zachód (jeszcze dalej)

Na początku grudnia dotarliśmy w końcu do Sydney. Po kilku miesiącach spędzonych w podróży dobrze było zobaczyć znajome miejsca i twarze. Przemierzając ulice największego miasta Australii wspominaliśmy osiem ostatnich lat, które przeżyliśmy w tych okolicach. Little Bay już zawsze będzie kojarzyło się z domem, a Maroubra pozostanie moim lokalnym breakiem surfingowym. Po przyjeździe i przywitaniu ze znajomymi musieliśmy na tydzień rozdzielić się z dziewczynami. One zostały początkowo u Zuzi i Mikołaja, gdzie Ewa mogła bawić się z Mią i Oliwką, a później przeniosły się do Agi i Tomka, gdzie z kolei na Ewę czekali Anielka i Jasiu. Bardzo ciekawie jest oglądać dzieciaki bawiące się i mieszające języki w dużym stopniu bez świadomości, że to robią. W tym samym czasie ja poleciałem do Melbourne do głównej siedziby mojej firmy, gdzie dwa razy do roku organizowane są zloty zdalnych pracowników. Samo Melbourne mnie osobiście nie urzeka i nie do końca rozumiem dlaczego co roku znajduje się w czołó...

Van life (na próbę) - Byron Bay (28/09 - 05/10)

 Był sobotni poranek, byliśmy już spakowani, wszystkie rzeczy były już w samochodzie, deski zapięte na dachu, rower z tyłu na haku i wszystko gotowe żeby wyruszyć do następnego punktu. Pogoda nie zapowiadała się ciekawie, zaczynało robić się ponuro i deszczowo, co nie wróżyło nic dobrego na nadchodzący tydzień, który zamierzaliśmy spędzić na kempingu. Było bardzo wietrznie, a o surfingu można było zapomnieć. Ocean w Port Macquarie był bardzo wzburzony i sztormowy. Z nieba siąpiła mżawka który po woli przeradzała się w regularny deszcz. Zanim wyruszyliśmy w drogę odwiedziliśmy jeszcze przygotowane ścieżki po lesie deszczowym. Deszcz zamienił się już w ulewę i na miejscu okazało się, że nie mogliśmy wejść do parku "Sea Acres Rainforest Centre" z powodu wiatru. Miejsce wygląda jednak bardzo ciekawie. Tak więc pod parasolami szybko pobiegliśmy do samochodu i nastawiliśmy nawigację na "The Big Banana". Wielki banan to jeden z wielu takich miejsc w Australii. Jest również...

Wracamy do domu - Caloundra do Sydney (24/11 - 31/11)

 Po trzech miesiącach podróży przyszedł w końcu czas na powrót. W tym tygodniu planowaliśmy odwiedzić jeszcze kilka ciekawych miejsc w południowym Queensland i wyruszyć w drogę do Sydney, gdzie mieszkaliśmy przez ostatnie osiem lat. Ten etap rozpoczęliśmy przejazdem do Brisbane, czyli trzeciego co do wielkości miasta Australii. Z Sunshine Coast jedzie się tam zaledwie półtorej godziny, więc z perspektywy setek, a nawet tysięcy kilometrów, które przebyliśmy w ostatnich miesiącach nie robiło to na nas żadnego wrażenia. Po szybkich pożegnaniach ze znajomymi i zapakowaniu samochodu ruszyliśmy w trasę i szybko dotarliśmy do stolicy Queensland. Za naszą bazę wybraliśmy hotel w South Bank w pobliżu miejskiej laguny. Okazało się to strzałem w dziesiątkę, bo ta część miasta obfituje w restauracje i ciekawe atrakcje. W pobliżu pięknie oświetlonych mostów znajdują się przepiękne i świetnie utrzymane parki, w których centrum znajduje się miejska plaża o iście wakacyjnym charakterze. Po rzece k...