Przejdź do głównej zawartości

Ostatni tydzień na Słonecznym Wybrzeżu (Caloundra 26/10 - 02/11)

 Nasz czas w Sunshine Coast powoli dobiega końca. Po czterech tygodniach spędzonych w Caloundra czujemy się już tutaj jak w domu. Ciężko uwierzyć, że już we wtorek zostawimy klucze i pewnie trochę oglądając się za siebie pojedziemy dalej na północ doświadczyć bardziej dzikiej części Queensland.

Póki co jeszcze jesteśmy tutaj. Ostatni tydzień, mimo że trochę spokojniejszy również był ciekawy. Zaskakujące jest jak szybko można wpaść w rutynę codzienności. Po stosunkowo krótkim czasie miejsce, w którym mieszkamy wydaje się już "normalne". Praca, zajęcia domowe, spotkania ze znajomymi teraz to głównie wypełniało nasz czas z kilkoma drobnymi wyjątkami.

Ludzie których poznajemy w Australii okazują się nawet ciekawsi niż miejsca do których docieramy. Jednego z wieczorów, odwiedziliśmy mojego znajomego z pracy Alexa. Ku naszemu zaskoczeniu okazało się, że jego żona Asia jest Polką i wszyscy, razem z dziećmi, świetnie mówią po polsku. Jako, że Alex jest Francuzem, trochę podszlifowałem mój francuski, ale większość czasu spędziliśmy rozmawiając w naszym ojczystym języku. Z zaciekawieniem słuchaliśmy historii, w której mieszały się Polska, Francja, Singapur, Australia, Gabon i inne mniejsze afrykańskie kraje.

W czwartek po porannym (ostatnim) treningu jiujitsu pożegnałem się z trenerem Bruno i zacząłem pracę wcześniej. Tego dnia w okolicach lunchu umówiłem się z Pawłem, moim nurkowym "buddy", na krótką sesję na Kings Beach. Zasygnalizowałem w pracy, że mój obiad tego dnia trochę się przedłuży i pomknąłem wzdłuż plaży na moim rowerze z plecakiem wypełnionym sprzętem do freedivingu. Oprócz płetw, maski, rurki i pianki miałem w plecaku również kilkukilowy odważnik - przeciwwagę dla wyporności pianki, tak więc plecak wypchany był po brzegi. Nurkowanie było przyjemne i nie należało do wymagających. Rafa w okolicy Kings Beach jest bardzo płytka i żeby znaleźć trochę większą głębokość musiałem odpłynąć dalej. Nie schodziłem dużo poniżej 3m, ale mimo to zobaczyłem piękne koralowce i masę różnorodnych ryb, od malutkich aż po ponad metrowe. Ciągle jednak nieswojo czuję się wśród szkółki większych ryb, bo wiem że nie tylko ja cieszę się z takiego widoku. Pływając na surfingu zawsze staram się unikać grup ryb, bo rekiny dużo bardziej interesują się ławicami niż samotnymi surferami albo nurkami.


W czwartek Ewcia nie mogła doczekać się Halloweenowego wieczora. Cały dzień chodziła przebrana za wiedźmę i szykowała się na tradycyjne w tej części świata "Trick or Treat". Marcie udało się znaleźć w okolicy ulicę słynącą z przystrojonych na Halloween domów i po mojej pracy pojechaliśmy zapolować na cukierki. Ulica nas nie zawiodła. Wypełniona różnego rodzaju dekoracjami i ludźmi poprzebieranymi za postacie z horroru przypominała bardziej Amerykański film, niż Australijskie przedmieście. W tej atmosferze chodziliśmy od domu do domu, przy których przygotowani ludzie rozdawali smakołyki.

W sobotę dziewczyny wstały wcześniej niż zwykle. Tego dnia Marta zaplanowała sporo atrakcji, więc po szybkim śniadaniu wskoczyliśmy do samochodu i pojechaliśmy w kierunku "Ginger Factory". Jest to miejsce, w którym znajduje się aktywna i działająca "fabryka" imbiru. Wokół niej powstał park rozrywki, którego głównym motywem jest ta właśnie przyprawa. Przewodnicy opowiedzieli nam o  historii tego miejsca oraz procesie produkcji przeróżnych wyrobów bazujących na imbirze. Oprócz tego dowiedzieliśmy się trochę ciekawych faktów na temat miodu, który również jest tutaj produkowany oraz oczywiście mogliśmy spróbować przepysznych imbirowych i miodowych przysmaków.

Kolejnym przystankiem tego dnia był "Big Pineapple", czyli wielki ananas, jeden z wielu pomników wielkich... rzeczy porozrzucanych po Australii. Jak w wielu takich przypadkach dookoła tego miejsca wyrósł park rozrywki. Jest tutaj bardzo ciekawy park linowy, przeznaczony jednak dla starszych, więc Ewcia niestety będzie musiała tutaj jeszcze wrócić. Oprócz tego jest również zoo do którego prowadzi zabytkowa kolejka. My zdecydowaliśmy się ominąć oglądanie zwierząt, ku rozpaczy Ewy, przejechać się pociągiem i w końcu coś zjeść. Big Pineapple jest teraz w trakcie rozbudowy. Powstaje tutaj duże centrum, przewodniczka powiedziała, że mają z powrotem zasadzić ponad tysiąc drzew ananasowych, ale póki co jest tu tylko mały fast-food, więc wsiedliśmy do samochodu i pojechaliśmy na przepyszne greckie jedzenie do pobliskiego miasteczka.

Ostatni weekend na Caloundra dobiega końca. Samochód, już umyty i gotowy na dalszą podróż. Zostało się tylko spakować i ruszyć na północ.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na zachód (jeszcze dalej)

Na początku grudnia dotarliśmy w końcu do Sydney. Po kilku miesiącach spędzonych w podróży dobrze było zobaczyć znajome miejsca i twarze. Przemierzając ulice największego miasta Australii wspominaliśmy osiem ostatnich lat, które przeżyliśmy w tych okolicach. Little Bay już zawsze będzie kojarzyło się z domem, a Maroubra pozostanie moim lokalnym breakiem surfingowym. Po przyjeździe i przywitaniu ze znajomymi musieliśmy na tydzień rozdzielić się z dziewczynami. One zostały początkowo u Zuzi i Mikołaja, gdzie Ewa mogła bawić się z Mią i Oliwką, a później przeniosły się do Agi i Tomka, gdzie z kolei na Ewę czekali Anielka i Jasiu. Bardzo ciekawie jest oglądać dzieciaki bawiące się i mieszające języki w dużym stopniu bez świadomości, że to robią. W tym samym czasie ja poleciałem do Melbourne do głównej siedziby mojej firmy, gdzie dwa razy do roku organizowane są zloty zdalnych pracowników. Samo Melbourne mnie osobiście nie urzeka i nie do końca rozumiem dlaczego co roku znajduje się w czołó...

Van life (na próbę) - Byron Bay (28/09 - 05/10)

 Był sobotni poranek, byliśmy już spakowani, wszystkie rzeczy były już w samochodzie, deski zapięte na dachu, rower z tyłu na haku i wszystko gotowe żeby wyruszyć do następnego punktu. Pogoda nie zapowiadała się ciekawie, zaczynało robić się ponuro i deszczowo, co nie wróżyło nic dobrego na nadchodzący tydzień, który zamierzaliśmy spędzić na kempingu. Było bardzo wietrznie, a o surfingu można było zapomnieć. Ocean w Port Macquarie był bardzo wzburzony i sztormowy. Z nieba siąpiła mżawka który po woli przeradzała się w regularny deszcz. Zanim wyruszyliśmy w drogę odwiedziliśmy jeszcze przygotowane ścieżki po lesie deszczowym. Deszcz zamienił się już w ulewę i na miejscu okazało się, że nie mogliśmy wejść do parku "Sea Acres Rainforest Centre" z powodu wiatru. Miejsce wygląda jednak bardzo ciekawie. Tak więc pod parasolami szybko pobiegliśmy do samochodu i nastawiliśmy nawigację na "The Big Banana". Wielki banan to jeden z wielu takich miejsc w Australii. Jest również...

Wracamy do domu - Caloundra do Sydney (24/11 - 31/11)

 Po trzech miesiącach podróży przyszedł w końcu czas na powrót. W tym tygodniu planowaliśmy odwiedzić jeszcze kilka ciekawych miejsc w południowym Queensland i wyruszyć w drogę do Sydney, gdzie mieszkaliśmy przez ostatnie osiem lat. Ten etap rozpoczęliśmy przejazdem do Brisbane, czyli trzeciego co do wielkości miasta Australii. Z Sunshine Coast jedzie się tam zaledwie półtorej godziny, więc z perspektywy setek, a nawet tysięcy kilometrów, które przebyliśmy w ostatnich miesiącach nie robiło to na nas żadnego wrażenia. Po szybkich pożegnaniach ze znajomymi i zapakowaniu samochodu ruszyliśmy w trasę i szybko dotarliśmy do stolicy Queensland. Za naszą bazę wybraliśmy hotel w South Bank w pobliżu miejskiej laguny. Okazało się to strzałem w dziesiątkę, bo ta część miasta obfituje w restauracje i ciekawe atrakcje. W pobliżu pięknie oświetlonych mostów znajdują się przepiękne i świetnie utrzymane parki, w których centrum znajduje się miejska plaża o iście wakacyjnym charakterze. Po rzece k...