Nie ukrywając radości i uczucia ulgi wyjeżdżaliśmy z Byron Bay. Po tygodniu spędzonym na kempingu w deszczu wszyscy, z wyjątkiem Ewci nie mogliśmy się doczekać wygodnego łóżka i kąpieli w łazience, do której nie trzeba iść pomiędzy domkami uważając, żeby nie nanieść piasku przy powrocie do auta. Pierwszym przystankiem było Tweed Heads, czyli ostatnia miejscowość w stanie w którym mieszkaliśmy przez ostatnie 7 lat, New South Wales. W tym niedużym, przyklejonym do Gold Coast miasteczku obieraliśmy dodatkowe tablice, które wieszam na haku na rower.
Gold Coast, a dokładniej jego najbardziej południowa dzielnica Coolangata jest dla nas dosyć wyjątkowe. Kilka lat temu wspólnie z Martą spędziliśmy tam kilka dni, pływając i surfując w ciepłej, lazurowej wodzie. Plaża jest naprawdę piękna, poprzecinana kamienistymi półwyspami, które tworzą światowej klasy i sławy point breaki takie jak Snapper Rock i Kirra. Tym razem wiał mocny onshore i fale nie łamały się odpowiednio, więc zamiast surfować przespacerowaliśmy się wzdłuż oceanu deptakiem, którym szliśmy kiedyś jeszcze przed narodzinami Ewci. Tak jak ostatnio po drodze spotkaliśmy sporo jaszczurek wygrzewających się na słońcu i nie dużo robiących sobie z ludzi przechodzących w pobliżu.
Po krótkiej wizycie w Gold Coast wsiedliśmy do samochodu i wyruszyliśmy w stronę Sunshine Coast. Po drodze mijając Brisbane, tym razem jechaliśmy w pięknej pogodzie podziwiając piękno przyrody środkowego wybrzeża Australii. Po kilku godzinach wreszcie dotarliśmy do Caloundry, gdzie szybko zameldowaliśmy się w naszym AirBnb. Mieszkanko jest bardzo przytulne i po tygodniu w samochodzie wydało się bardzo luksusowe. Miejsce parkingowe teoretycznie jest na mały samochód, ale Multivan też się jakoś mieści. Obok budynku mamy malutki basenik i schodząc 2 minuty w dół drogi dochodzimy do plaży, z jednej strony piaszczystej a z drugiej kamienistej, tak więc z ogromnym potencjałem jeśli chodzi o fale. Ciekawym zjawiskiem jest wyschnięte przejście na Bribie Island, podobno jeszcze niedawno była ona całkiem oddzielona, ale teraz woda znalazła inne ujście dalej w głąb wyspy zostawiając za sobą piaszczyste przejście nadające temu miejscu istnie pustynny charakter.
Jako, że na surfy mam niedaleko, staram się meldować tutaj codziennie rano, korzystając z tego co oferuje ocean. Ciągle czekam na dobre warunki, ale z dnia na dzień trochę się poprawia, więc przez cztery tygodnie mam nadzieję, uda się trochę popływać. Pomiędzy dwoma plażami znajduje się tutaj kamienisty break, na którym jest duży potencjał na tuby. Na razie przy niewielkim swellu korzystają z niego raczej body boarderzy, ale ciągle go obserwuje i jak trochę lepiej poznam to miejsce myślę że też poszukam szczęścia w szukaniu mojego barrela.
Caloundra jest naprawdę magicznym miejscem. Wszędzie wydaje się tutaj 10 minut na piechotę. Są wszystkie niezbędne sklepy, przyjemne restauracje, kawiarnie, kościół, przepiękna plaża i bardzo dobrzy znajomi którzy mieszkają kilkaset metrów od nas. Co prawda trzeba się trochę wspinać na pagórki, bo miasteczko zbudowane jest na górzystym terenie, ale trochę treningu raczej nie zaszkodzi.
Już w pierwszy weekend jak już trochę odpoczęliśmy spotkaliśmy się ze znajomymi, którzy mieszkają w okolicy. Trochę przypadkowo znaleźliśmy lokum dosłownie kilka minut na piechotę od Tomka, Eli i Hani. Ewa i Hania są w bardzo podobnym wieku i świetnie się dogadują, zresztą tak samo jak ich rodzice. Widujemy się prawie codziennie i naprawdę dobrze mieć kogoś bliskiego w okolicy. W niedzielę inny znajomy, których okazuje się trochę mamy w Sunshine Coast, poznał nas z kolejnymi rodzinami mieszkającymi w okolicy. Wszyscy mają bardzo ciekawe historie i hobby. Po cichu mam nadzieję, że uda mi się trochę ponurkować z Pawłem, którego poznaliśmy w niedzielę i który pasjonuje się spearfishingiem, czyli czymś zbliżonym do freedivingu.
Tydzień mijał nam spokojnie i powoli wpadliśmy w rutynę, która tym razem po tygodniu spania w samochodzie jest bardzo kojąca. Rano surfy, później wspólne śniadanie, jedząc świeży chleb z pobliskiej piekarni, a później praca. Dziewczyny w tym czasie organizują sobie czas eksplorując Caloundrę i powoli się w niej zakochując. Miasteczko jest naprawdę przyjemne i zachęca, żeby zostać tutaj na dłużej.
Jak już wspomniałem wcześniej, wszystko wydaje się tutaj 10 minut na piechotę, włączając w to treningi Brazylijskiego Jiu Jitsu. Okazało się, że trener z którym trenowałem w Sydney otworzył tutaj szkółkę. Świetnie było zobaczyć Mavericka, który świetnie sobie radzi prowadząc szkołę i tak jak ponad 2 lata temu ciągle jest w znakomitej formie. Może przy następnej wizycie w Caloundrze, jeśli będę sporo ćwiczył będę miał jakieś szanse🤞.
W sobotę po moim pierwszym treningu pojechaliśmy do Glass House, czyli miejscowości oddalonej około 30 minut samochodem, aby wspiąć się na Ngungun. Podejście okazało się bardziej wymagające niż się tego spodziewaliśmy, a klapki i sandały nie do końca odpowiednim obuwiem. Pomimo tych trudności udało nam się wspiąć na szczyt i zobaczyć okolicę z niezwykłej perspektywy. Widok jest naprawdę zapierający dech w piersiach.
Ciężko uwierzyć, że minął już cały tydzień w Sunshine Coast. Na szczęście mamy jeszcze kolejne trzy zanim wyruszymy dalej i zamierzamy je dobrze wykorzystać.
Komentarze
Prześlij komentarz