Kierunek Australia - Dubai (30/08 - 01/09)

 Budziki nastawione na 7 rano, bagaże spakowane i poważone, jesteśmy gotowi do drogi. Odlatujemy z Warszawy o godzinie 15 więc mamy sporo czasu i nie musimy się spieszyć. Droga na Okęcie nawet z południa Polski jest w miarę prosta. Sosnowiec - Warszawa Centralna, a później już SKM-ką prosto na lotnisko. Tym razem mieliśmy mieć mało bagażu, ale jak to zwykle bywa, jak jest miejsce zawsze znajdzie się coś dodatkowego co na pewno "się przyda".

Już wiele razy po drodze do Sydney przelatywaliśmy przez Dubaj, nawet raz spędzaliśmy tam sylwestra, ale do tej pory jeszcze nigdy nie opuściliśmy lotniska. Tym razem plan jest inny, zostawiamy główny bagaż i ruszamy w miasto z podręcznym, w którym mamy kąpielówki i trochę rzeczy na przebranie. Po wielu lotach do Australii, podróż do Emiratów wydaje się bardzo krótka i po chwili przechodzimy już przez kontrolę graniczną, za którą siedzą Panie i Panowie w tradycyjnych Arabskich strojach, którzy wbijają nam pieczątki w nasze prawie dziewicze Australijskie paszporty.

Zaraz po wyjściu z lotniska uderza nas 40 stopniowy upał, mimo że zapadła już noc. Nie jest to zaskoczenie w czasie lata na półwyspie Arabskim, ale jeszcze tydzień przed wylotem nie do końca zdawaliśmy sobie sprawy z tego co nas tam czeka. Na szczęście w Dubaju taksówki są dobrze zorganizowane i w miarę tanie, więc szybko dostaliśmy się do naszego hotelu. Szybka kąpiel i do łóżka, jako że nasza przesiadka trwa nie całe 24 godziny nie mamy bardzo dużo czasu na zwiedzanie a tym bardziej na spanie.

Łóżko hotelowe było aż za wygodne, więc pospaliśmy trochę dłużej niż planowaliśmy i po krótkiej wizycie na basenie z Ewą ruszyliśmy w miasto. "W miasto" to trochę za dużo powiedziane, bo przy tym upale pojechaliśmy prosto do Dubai Mall. Wysiedliśmy z taksówki, przeszliśmy 50m w 40 stopniach i weszliśmy do klimatyzowanego centrum handlowego. Każdy kto odwiedził Dubai Mall potrafi wyobrazić sobie ogrom i przepych tego miejsca. Więc ruszyliśmy przed siebie w poszukiwaniu oceanarium, do którego chcieliśmy zabrać naszą małą Ewcię. Po kilku krokach zobaczyliśmy... lodowisko. Przypominam, że na zewnątrz jest 40 stopni. Słyszałem, o tym że w Dubaju jest stok narciarski, ale widok ludzi jeżdżących na łyżwach w środku lata w Emiratach Arabskich było dla nas jednak trochę zaskakujące.

Oceanarium, mimo że ciekawe, nie zrobiło na nas ogromnego wrażenia, jako że sporo ze stworzeń, które widzieliśmy w akwariach można spotkać w okolicy miejsca gdzie mieszkaliśmy przez 7 lat na Little Bay w Sydney. Oprócz oglądania rybek kupiliśmy sobie również wyjazd na 124 piętro w najwyższym budynku na świecie - Burj Khalifa i to było już bardzo ciekawe, nieznane nam dotąd przeżycie. Mimo, że ze 124 piętra jest jeszcze daleko do szczytu to i tak widok robi niesamowite wrażenie. Nawet przejazd windą, w której razem z Ewą kilka razy wyrównywaliśmy ciśnienie w uszach było ciekawym przeżyciem. Widok przez przeszklone ściany budynku na prawdę zapiera dech w piersi i mimo, że przez pustynny piasek przejrzystość nie jest idealna, to i tak jest bardzo ciekawy.

Jako, że mamy w Dubaju tylko kilka godzin, po odwiedzeniu Burj Khalifa powoli jedziemy do hotelu, odebrać pozostawione tam rzeczy i na lotnisko. Ku mojemu zaskoczeniu przy Dubai Mall w drodze powrotnej spotkałem się ze standardowym taksówkowym scamem, którego nie po doświadczeniach z poprzedniego dnia nie spodziewałem się w Emiratach. W drodze do taksówki zaczepił mnie nagabywacz, który proponował przejazd za stałą kwotę bez taksometru, oczywiście kwotę kilkukrotnie wyższą niż w standardowej taksówce. Jednak żadne miejsce na ziemi nie jest wolne od tego procederu.

Przez hotel trafiamy na lotnisko, na lotnisku poprzez odprawę pod bramkę a spod bramki do samolotu, który zabierze nas już do naszego drugiego domu w Sydney.